Loading…

W stronę dziewcząt

1879

W krakowskim salonie

W stronę dziewcząt

1904

Dziewczynki z rodzin ziemiańskich

W stronę dziewcząt

1906

Maturzystki z Radomia

W stronę dziewcząt

1914

Gimnastyka na plaży

W stronę dziewcząt

1920

Ochotnicza Legia Kobiet

W stronę dziewcząt

1924

Uczennice na dachu gimnazjum przy Pl. Trzech Krzyży w Warszawie

W stronę dziewcząt

1931

Początek roku szkolnego w Warszawie

W stronę dziewcząt

1932

Zawodowy kurs hafciarstwa w Augustowie

W stronę dziewcząt

1935

Łuczniczki w czasie treningu

W stronę dziewcząt

1944

Powstanie Warszawskie

W stronę dziewcząt

1952

Dziewczyny odbudowują Warszawę

W stronę dziewcząt

1959

W czasie żniw

W stronę dziewcząt

1979

Studentki UW przed egzaminem

W stronę dziewcząt

2005

Na targu w Sanoku

W stronę dziewcząt

2007

Warsztaty rozwijające kreatywność

W stronę dziewcząt

2010

Mistrzynie deskorolki
  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15

Kup

Weź udział w projekcie

Jak dorosnę będę swoim własnym szefem, czyli jak być przedsiębiorczym nastolatkiem

 

Przeczytaj

{AG thumbWidth="470" thumbHeight="332" thumbAutoSize="none" arrange="priority" backgroundColor="ffffff" foregroundColor="808080" highliteColor="fea804" frame_width="500" frame_height="300" newImageTag="0" newImageTag_days="7" paginUse="1" paginImagesPerGallery="10" albumUse="1" showSignature="0" plainTextCaptions="1" template="classic" popupEngine="slimbox"}ksiazka{/AG}

Kup książkę http://www.ksiegarnia.difin.pl/index.php?id=1392

Napastowanie seksualne. Głupia zabawa czy poważna sprawa?

Problem agresji i przemocy seksualnej wobec dziewcząt

Poradnik dla nauczycieli i wychowawców

 

Stowarzyszenie “W stronę Dziewcząt”, korzystając z finansowego wsparcia Funduszu Inicjatyw Obywatelskich Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, przygotowało i zrealizowało w latach 2007-2008 społeczną kampanię promującą szkołę wolną od napastowania seksualnego. Na potrzeby kampanii opracowany został pakiet edukacyjny zawierający scenariusze lekcji, poradnik dla nauczycieli a także adresowane do młodzieży plakaty i ulotki.Ku satysfakcji członkiń stowarzyszenia pakiet edukacyjny spotkał się z dużym zainteresowaniem. Ze strony wielu osób i instytucji płynęły słowa zachęty, by materiały szkoleniowe przygotowane na potrzeby kampanii przekształcić w książkę. I tak się stało.

 

W styczniu 2011 roku nakładem Wydanictwa DIFIN ukazała się książka Napastowanie seksualne. Głupia zabawa, czy poważna sprawa ? Problem agresji i przemocy seksualnej wobec dziewcząt .

Przejdź na stronę Wydawnictwa http://www.ksiegarnia.difin.pl/index.php?id=1392

Książka jest próbą przedstawienia w przystępnej, a nie ściśle naukowej formie, stanu wiedzy o problemie przemocy ze względu na płeć w relacjach rówieśniczych, zjawiska uznawanego w wielu krajach za społeczny problem. W Polsce rówieśnicza agresja seksualna nie jest postrzegana jako zjawisko szczególne i odrębne, nie doczekała się, jak dotąd, należytego opracowania, nie ma też własnej nazwy. Stąd zawarta już w tytule propozycja , aby niewłaściwe zachowania o charakterze seksualnym w grupie rówieśniczej opisywać terminem napastowanie seksualne.

 

Książka stawia sobie za cel:

* pokazanie, iż rówieśnicza agresja i przemoc jest “zorientowana” płciowo. Czynnikiem wywołującym wiele agresywnych zachowań jest płeć osób poszkodowanych (najczęściej dziewcząt), co pozostaje faktem zupełnie niewidocznym dla młodych ludzi, nauczycieli , rodziców;

* wskazanie, że napastowanie jest zjawiskiem szczególnym, posiadającym swoje unikalne przyczyny i charakterystykę, nietożsamym z szykanowaniem lub molestowaniem seksualnym;

* pokazanie, w jaki sposób kultura i normy społeczne wzmacniają zjawisko napastowania seksualnego

 

Książka adresowana jest do nauczycieli, wychowawców, pedagogów i psychologów szkolnych i oferuje im, oprócz teoretycznego wprowadzenia w problematykę napastowania seksualnego, w części II rady i sugestie co robić, by do przemocy ze względu na płeć w szkole nie dochodziło i jak działać w sytuacji , gdy do napastowania seksualnego jednak dojdzie, a w części III scenariusze zajęć dla młodzieży, do wykorzystania na zajęciach z profilaktyki przemocy, na lekcjach wychowawczych i przygotowania do życia w rodzinie.

 

 

Fragmenty recenzji napisanej przez profesor Lucynę Kopciewicz z Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego:

 

Poradnik dla nauczycieli otwierają opisy kilku aktów napastowania seksualnego, które utwierdzają odbiorcę w przekonaniu o odmiennym charakterze przemocy „w ogóle” i przemocy o charakterze seksualnym. Nie chodzi tu rzecz jasna o zwracanie uwagi na problem naruszenia nietykalności osobistej w wymiarze płci/seksualności, ale raczej o codzienny, często niedostrzegany i traktowany jako „naturalny” element interakcji dziewcząt i chłopców w tym okresie rozwojowym. (...)

Niewątpliwym plusem programu jest pokazywanie młodzieży, jak minimalizować ryzyko stawania się ofiarą przemocy seksualnej. Autorki zadbały, by zadanie to realizować bez uciekania się do „rygoryzmu moralnego” właściwego konserwatyzmowi, ale – co osobiście uważam za rozwiązanie lepsze – wpisały projekt w szerszą perspektywę myślenia o tworzeniu warunków równości płci. Nierówność płci jest bowiem głównym, choć rzadko uświadamianym źródłem seksizmu. Nierówność jest podstawowym powodem, dla którego tym nagannym oraz wysoce szkodliwym społecznie i psychologicznie zachowaniom odejmuje się powagi przedstawiając je jako zawadiackie i … niegroźne. Zatem osadzenie projektu w znacznie szerszej perspektywie niż „leczenie objawów” i odniesienie do głębiej ukrytych podstaw i mechanizmów ich powstawania jest jedną z jego najmocniejszych stron. Jest to zabieg trafny, w pełni uzasadniony, zgadzający się propozycjami rozwiązań edukacyjnych sugerowanymi w literaturze przedmiotu w zakresie pedagogiki, psychologii społecznej, psychologii i pedagogiki gender.

(...)

Szkoła jest traktowana przez socjologów edukacji jako pierwsza przestrzeń publiczna, do której wkracza dziecko – dziewczyna i chłopak. Stąd bardzo wiele z elementów codziennych szkolnych doświadczeń – a składają się na nie również nauczycielskie sposoby reagowania lub ignorowania określonych wydarzeń ze szkolnego życia przekłada się na uczniowskie indywidualne sposoby postrzegania oraz traktowania cielesności, płciowości i seksualności. Ta wiedza jest następnie przenoszona na grunt codziennych relacji z koleżankami i kolegami. Jeśli więc częścią zachowań względem uczennic lub

uczniów jest przyzwolenie na przemoc o charakterze seksualnym (publiczne wyśmiewanie, ironizowanie, poniżanie, zawstydzanie, naruszanie granic intymności), przemoc stanie się nieodłącznym elementem ich relacji z innymi. Zatem sprawą

o priorytetowym znaczeniu jest interwencja w sferę dostępnych im narzędzi kulturowych, takich jak język, stereotypowe koncepcje męskości i kobiecości, wzory relacji łączących kobiety i mężczyzn, pojmowanie atrakcyjności i seksualności.

Zadanie to spełnia – w moim przekonaniu znakomicie – książka Napastowanie seksualne.Głupia zabawa, czy poważna sprawa ? Pokazuje alternatywne, wolne od przemocy sposoby budowania więzi między chłopcami i dziewczętami,

demaskuje stereotypy i mity na temat potrzeb dziewcząt i chłopców, podważa podstawy seksizmu językowego. Ponadto przekonuje, że nawiązywanie bliskich relacji może opierać się na szacunku i równości oraz jednakowym prawie do wolności od uprzedmiotawiania, poniżania, seksizmu i przemocy. Ważne jest jednak to, że prezentowany program umożliwia przeprowadzenie zajęć ciekawych i mądrych, bez konieczności popadania w mentorski ton czy moralizowanie.

 

 

 

 

 



kredyt
Top